Net als de rest van Nederland hadden wij geen eclipsbril, hoewel ik op vrijdag wel een family pack had besteld, via de website van de ANWB. ‘Vandaag besteld, dinsdag in huis’ ronkte de advertentie. Ruim op tijd, zo dacht ik. Voor de zekerheid scoutte ik alvast een locatie. Het Spoorpark Lees verder
Op de dag dat in de Spaanse exclave Ceuta zo’n 50.000 mensen wadend door de zee het vasteland bereikten, op zoek naar een betere toekomst, pakten wij met z’n drieën de boot naar Terschelling voor onze 2e vakantie van deze zomer, op zoek naar… ja wat eigenlijk? Ontspanning na een Lees verder
Het gaat van laag naar hoog en zwelt snel aan. De ramen staan open, het klinkt hard, dwingend, iedereen moet weten dat er iets aan de hand is. In Nederland horen we het iedere eerste maandag van de maand, meestal rond het middageten, maar altijd precies om 12 uur. Nu Lees verder
Na de zomer draai ik mee in de minor Veranderen is mensenwerk. Niet dat ik hier expert in ben, maar de minor waar ik eigenlijk op was ingezet ging niet door vanwege te weinig inschrijvingen. Omdat ik de beroerdste niet ben, zei ik ja. Ik had ook geen keuze, eerlijk Lees verder
Het is weer inzettijd! Terwijl de cirkel bezig is met de procedure van de beoogd algemeen directeuren, wordt een cirkeltje lager de Xedulepuzzel gelegd. Onderwijstaken invullen, goochelen met nakijk- en voorbereidingstijd, en dat alles vaak met een krimpend aantal fte. Mede mogelijk gemaakt door Xedule, het gedrocht van een taaklastmodel Lees verder
In mijn Avansrode T-shirt zat ik donderdag op de tribune van het Willem II-stadion. Voor corona, in de hoogtijdagen van Paul Rüpp, was ik voor het laatst op de Avansdag, die toen overigens nog gewoon Onderwijsdag heette. Soms verlang ik terug naar die tijden: het geld klotste tegen de plinten, Lees verder
Met vijftien propjes papier liep ik over de gang. Het was mijn oogst van een sneeuwbalevaluatie tijdens de workshop ‘Schrijf je hoofd leeg’ die ik gaf voor de keuzemodule ‘Veerkracht in actie’. We waren begonnen met freewriten, vijf minuten schrijven over alles wat er in je opkomt. Er was maar Lees verder
“Het is net of je even met zwangerschapsverlof bent geweest”, zei mijn collega na het eerste afstudeeroverleg. “Het voelt heel vertrouwd dat je weer terug bent.” “Ja, ik heb zes kinderen geworpen”, grapte ik. “O nee, dat kan helemaal niet.” Ik was vijf jaar weggeweest, een zwangerschap duurt negen maanden. Lees verder
Meedoen aan de Olympische Spelen was mijn grote droom toen ik een jaar of negen was. Toen, in 1994, zag ik op de tv de Olympische schaatswedstrijden in het Vikingskipet in Hamar en net zoals de Noor Johann Olav Koss wilde ik drie gouden medailles winnen. Dat was misschien wat Lees verder
Wat leeft er onder studenten? Over die vraag gingen we brainstormen met een paar studenten en collega’s van het AOC. Prestatiedruk, AI, mentale fitheid en social media waren woorden die naar boven kwamen. Woorden waarvan ik dacht: jaha, dat weten we nu toch wel? Hoe langer de brainstorm duurde, hoe Lees verder