Huilen in de wc

Drie meiden bij elkaar in de wc. Een jaar of achttien, negentien schat ik ze. Eerstejaars. Net begonnen aan een nieuwe opleiding, in een nieuwe stad met nieuwe mensen. Ze staan niet te gieberen of te roddelen, zoals je misschien zou verwachten. Het is een ander samenzijn; het ene meisje Lees meer…

Huilen in het openbaar

Ik ging voor een gezellig avondje theater naar Lucht van Elke Vierveijzer. Of nou ja… Lucht gaat over verdriet, angst en rouw. ‘Elke Vierveijzer zingt geen liederen maar knalt ze rechtstreeks je hart in,’ las ik op haar website, ‘een schitterend pleidooi voor het delen van verdriet.’ Interessant, dacht ik. Lees meer…

Wachten

20 uur wachten voor The Queen of 4 uur wachten op Schiphol. Waarom gaan mensen zonder morren uren in de rij staan om naar een kist te kijken, terwijl ze het verschrikkelijk vinden om uren in de rij te staan om zelf in een kist te zitten? Natuurlijk het is Lees meer…

Vuelta

‘Waar zijn de racefietsers?’ vraagt mijn zoontje. We gingen toch naar de racefietsers kijken, waar blijven ze dan? Al een half uur staan we te wachten op een eersteklas plek: het balkon van opa en oma, dat uitkijkt op de Steenbergseweg. Vandaag komt de Vuelta voorbij. Twee jaar later dan Lees meer…

Vakantie

Dertien maanden was de baby van het stel naast ons op de minicamping. Of pardon, dreumes natuurlijk. Zolang je het over maanden hebt, praat je de tijd zoveel mogelijk vooruit. Zodat je eindelijk af bent van de flessen, het in slaap wiegen. Een gesprekje kunt voeren en niet op ieder Lees meer…

Airco

‘Is het al warm buiten?’ De verkoopster bij de bakker veegt het zweet van haar voorhoofd.‘Nee, het is nu lekker,’ antwoord ik. Het kippenvel op m’n armen trekt langzaam weg. Het is hier veel warmer dan buiten door de ovens die op 200 graden staan te loeien. ‘Ik zie op Lees meer…

Taart eten

‘Ik huil om oma,’ zeg ik tegen mijn zoontje. ‘Omdat die weg is?’‘Ja, en omdat ze vandaag eigenlijk jarig zou zijn.’‘Gingen wij taart eten?’ Ja. We zouden vandaag een taartje eten voor haar 60e verjaardag. Eigenlijk had ik een dagje extra opvang voor mijn zoontje geregeld. Op de geboortedag van mijn moeder Lees meer…

De kermis voorbij

‘Het kan niet altied karemus wezen,’ zei mijn moeder altijd als ik iets graag wilde, wat niet kon of niet ging. Ze doelde op het feest der feesten in Oud-Vossemeer, de vrijdag na de tweede donderdag in juni: de kermis. Twee dagen lang feest in het dorp. Op ‘t dorp. Achter ’t durrep.  Lees meer…